Echinocereus scheerii - Scheer's Echinocereus No.10

Echinocereus scheerii – Echinocereus Scheera to fascynujący kaktus pochodzący ze skalistych i górzystych regionów północnego Meksyku. Charakteryzuje się cylindrycznymi, często płożącymi lub wznoszącymi się łodygami z wyraźnymi żebrami i twardymi kolcami, które obficie rozgałęziają się od podstawy i tworzą zwarte kępy. Główną ozdobą tego gatunku są efektowne, długie, rurkowate kwiaty w żywych odcieniach od różu i koralowej pomarańczy po głęboką czerwień, które należą do najpiękniejszych w całym rodzaju.

Siedlisko i gleba:

Wymaga całkowicie słonecznego, ciepłego i przewiewnego stanowiska z maksymalnym bezpośrednim nasłonecznieniem przez cały dzień. Gleba musi być wyłącznie mineralna, gruboziarnista i doskonale przepuszczalna – idealna jest mieszanka piasku, drobnego żwiru, pumeksu i lawy z minimalną zawartością próchnicy. Ciężkie podłoże, które zatrzymuje wodę, powoduje szybkie zniszczenie systemu korzeniowego.

Sadzenie:

Sadzić w solidnych i dość szerokich pojemnikach lub misach z wystarczającą ilością otworów drenażowych, aby zapewnić przestrzeń dla naturalnego wzrostu kępy. Zawsze umieszczać warstwę drenażu ze żwiru na dnie pojemnika i przykryć szyję korzeniową tłuczniem, aby część łodygi nie dotykała wilgotnego podłoża. Przesadzać wiosną raz na trzy do czterech lat do całkowicie suchej gleby.

Opatrunek:

W okresie wegetacji (od wiosny do końca lata) podlewaj oszczędnie i dopiero po całkowitym przeschnięciu bryły korzeniowej. W upalne letnie dni należy zapewnić odpowiednią cyrkulację powietrza. Jesienią stopniowo zaprzestań podlewania i nie podlewaj kaktusa wcale od października do marca.

Wilgotność:

Nie wymaga wilgoci i doskonale znosi suche powietrze. Rosa jest całkowicie nieodpowiednia, ponieważ powoduje powstawanie nieestetycznych plam na skórze i sprzyja powstawaniu pleśni.

Nawożenie:

Nawozić tylko w głównym okresie wegetacyjnym (od maja do sierpnia), około dwa do trzech razy, specjalnym nawozem do kaktusów o niskiej zawartości azotu i wysokiej zawartości potasu i fosforu w słabym stężeniu.

Temperatura:

Latem lubi wysokie temperatury i toleruje przebywanie na zewnątrz, w słonecznym i osłoniętym od deszczu miejscu. Zimą wymaga chłodnego, spokojnego otoczenia o temperaturze od 5 do 10°C.

Cięcie i konserwacja:

Kaktus nie wymaga przycinania. Po kwitnieniu, gdy całkowicie zaschną, można ostrożnie usunąć resztki kwiatów.

Zimowanie i mrozoodporność:

W warunkach całkowitego suszenia wykazuje dobrą odporność na zimno i wytrzymuje krótkotrwałe spadki temperatury do zera. Uprawiając w pojemnikach, zaleca się zimowanie w jasnym, bardzo chłodnym i przewiewnym miejscu w temperaturze około 5–10°C, bez podlewania. Zimowanie w chłodnym i suchym miejscu jest warunkiem koniecznym do zawiązania pąków.

Wzrost i spadek:

Wytwarza płożące się lub wznoszące, cylindryczne łodygi, które obficie rozgałęziają się od podstawy, tworząc kępy. Rośnie umiarkowanie szybko i jest wiecznie zielonym, bezlistnym kaktusem z kolcami. Charakterystyczne, rurkowate kwiaty rozwijają się po bokach łodyg wiosną i wczesnym latem.

Reprodukcja:

Rozmnaża się ją przez wysiew nasion wiosną w temperaturze około 20–25°C lub bardzo łatwo przez ukorzenianie oddzielnych sadzonek bocznych, które pozostawia się do wyschnięcia na kilka dni przed posadzeniem w suchym, piaszczystym podłożu.

Szkodniki i choroby:

Czasami może być atakowana przez wełnowce lub przędziorki. Największym zagrożeniem jest gnicie korzeni i podstawy łodygi, spowodowane nadmiernym podlewaniem lub wilgocią w okresie spoczynku zimowego.

Stosując się do tych wskazówek, możesz mieć pewność, że Twoja Echinocereus scheerii będzie rosła zdrowo, utworzy bujną kępę i obdaruje Cię mnóstwem fascynujących, żywych kwiatów w każdym sezonie.