Stapelia variegata - Pluskwa smrodliwa pstra nr 7

Stapelia variegata, czyli smród pstry, to fascynująca roślina sukulentowa pochodząca z suchych, nadmorskich i skalistych obszarów Republiki Południowej Afryki. Na pierwszy rzut oka zachwyca kwadratowymi, mięsistymi, zielonymi łodygami o postrzępionych krawędziach, ale przede wszystkim absolutnie wyjątkowymi kwiatami w kształcie pięcioramiennej gwiazdy. Kwiaty mają żółtawą podstawę z wyraźnymi ciemnobrązowymi lub bordowymi plamkami i pomarszczoną strukturę. Ta rzeźbiarska roślina jest uprawiana w naszym kraju jako roślina doniczkowa lub sukulent kolekcjonerski i ceniona za egzotyczny wygląd kwiatów oraz wysoką odporność na suszę.

Siedlisko i gleba:

Preferuje bardzo jasne lub słoneczne stanowisko z dużą ilością rozproszonego światła słonecznego i bardzo dobrze przepuszczalną, piaszczystą glebą dla kaktusów i sukulentów, z doskonałym systemem drenażu. W upalne lata doceni lekkie zacienienie, chroniące przed największym południowym upałem. Ciężka lub podmokła gleba powoduje szybkie gnicie łodyg i korzeni.

Sadzenie:

Sadź w płytkich i szerokich misach lub pojemnikach z wystarczającą ilością otworów drenażowych, ponieważ roślina korzeni się płytko i rośnie szeroko. Dodaj warstwę drenażu ze żwiru lub keramzytu na dno pojemnika, aby podłoże było odpowiednie dla sukulentów. Przesadzaj wiosną co dwa do trzech lat.

Opatrunek:

Podlewaj oszczędnie i dopiero po całkowitym wyschnięciu podłoża. Latem wystarczy podlewać raz na tydzień lub dwa, unikając podlewania bezpośrednio u nasady łodyg. W okresie zimowego spoczynku ogranicz podlewanie do absolutnego minimum (niewielka ilość wody raz w miesiącu), aby zapobiec gniciu.

Wilgotność:

Sromotnik bezwstydny nie wymaga wilgoci i doskonale znosi suche powietrze typowe dla ogrzewanych pomieszczeń. Rosa na łodygach nie jest wskazana, ponieważ może powodować grzybiczne plamy i gnicie.

Nawożenie:

W okresie wegetacji, od wiosny do późnego lata, nawozić raz w miesiącu nawozem o niskiej zawartości azotu do kaktusów i sukulentów. Jesienią i zimą całkowicie zaprzestać nawożenia.

Temperatura:

Latem roślina ta dobrze znosi temperaturę pokojową, a nawet wyższą, od dwudziestu do trzydziestu stopni Celsjusza. Latem roślina preferuje miejsce osłonięte od deszczu. Zimą wymaga chłodniejszego miejsca spoczynku, o temperaturze od dziesięciu do piętnastu stopni Celsjusza.

Cięcie i konserwacja:

Roślina nie wymaga cięcia. Usuwa się jedynie stare, pomarszczone lub gnijące pędy u nasady. Po kwitnieniu można ostrożnie usunąć zwiędłe resztki kwiatów.

Reprodukcja:

Rozmnażanie jest bardzo łatwe poprzez sadzonki pędowe pobierane wiosną lub latem. Poszczególne segmenty pędów odcina się, pozostawia do wyschnięcia na powietrzu na dwa do trzech dni, a następnie sadzi w suchym, piaszczystym podłożu, gdzie szybko się ukorzeniają.

Szkodniki i choroby:

Czasami może być atakowana przez wełnowce lub przędziorki, szczególnie w kątach łodyg. Głównym zagrożeniem jest czarna zgnilizna łodygi spowodowana nadmiernym podlewaniem w połączeniu z zimnem.

Zimowanie i mrozoodporność:

Roślina nie toleruje mrozu ani temperatur poniżej 8°C. Zimę spędza w chłodnym i jasnym pomieszczeniu w temperaturze 10–15°C, z minimalnym podlewaniem.

Stosując się do tych instrukcji, możesz mieć pewność, że Twoja Stapelia variegata będzie rosła zdrowo i co roku odwdzięczy się produkcją fascynujących kwiatów w kształcie gwiazdy o niepowtarzalnym wzorze.