Trichocereus grandiflorus - Trichocereus grandiflorus No.14

Trichocereus grandiflorus – Trichocereus grandiflorus to bujny, obficie kwitnący kaktus pochodzący z suchych zboczy Andów i skalistych płaskowyżów górskich w północno-zachodniej Argentynie. Charakteryzuje się mocnymi, cylindrycznymi łodygami z licznymi żebrami i gęstymi, jędrnymi kolcami w odcieniach od żółtawego do brązowego. Największą ozdobą tego gatunku są charakterystyczne, duże, lejkowate kwiaty w jaskrawoczerwonych, szkarłatnych, pomarańczowych lub żółtych kolorach, które rozwijają się w ciągu dnia na górnych częściach łodyg.

Siedlisko i gleba:

Wymaga w pełni nasłonecznionego, przewiewnego i bardzo jasnego stanowiska przez cały sezon. Maksymalne, bezpośrednie nasłonecznienie jest kluczowe dla silnego rozgałęzienia i obfitego zawiązywania pąków. Gleba musi być gruboziarnista i doskonale przepuszczalna – idealna jest mieszanka piasku, pumeksu, żwiru z niewielką ilością dojrzałego podłoża próchniczego.

Sadzenie:

Sadzić w solidnych, stabilnych pojemnikach z dużymi otworami drenażowymi w dnie, które utrzymają ciężar kępy. Na dnie doniczki umieścić warstwę drenażu z keramzytu lub grubego żwiru. Zaleca się przykryć szyję korzeniową kaktusa tłuczniem, aby chronić ją przed zalegającą wilgocią. Przesadzać wiosną co dwa do czterech lat do suchego podłoża.

Opatrunek:

W okresie wegetacji (od kwietnia do końca sierpnia) podlewaj kaktusy obficie niż małe miniatury pustynne, ale zawsze dopiero po całkowitym wyschnięciu podłoża. W upalne letnie dni docenią świeże powietrze. Od września stopniowo ograniczaj podlewanie i nie podlewaj kaktusa wcale przez cały okres zimowy (od października do marca).

Wilgotność:

Nie wymaga wilgoci i bardzo dobrze znosi suchy klimat. Zraszanie korpusu kaktusa nie jest konieczne, a słaba wentylacja może sprzyjać rozwojowi pleśni.

Nawożenie:

Nawozić co około trzy do czterech tygodni w głównym okresie wegetacyjnym specjalnym płynnym nawozem do kaktusów o niskiej zawartości azotu i zrównoważonym stosunku fosforu do potasu. Nie nawozić jesienią i zimą.

Temperatura:

Latem lubi wysokie temperatury i najlepiej czuje się na zewnątrz, w słonecznym miejscu, osłoniętym od długotrwałego deszczu. Zimą wymaga chłodnego i suchego środowiska do odpoczynku, w temperaturze od 5 do 10°C.

Cięcie i konserwacja:

Kaktus nie wymaga przycinania. Po kwitnieniu, gdy całkowicie zaschną, można ostrożnie usunąć resztki kwiatów.

Zimowanie i mrozoodporność:

Nie jest w pełni mrozoodporna, choć może przetrwać krótkotrwałe spadki temperatury do zera w warunkach całkowitej suszy. W naszych warunkach zimuje w jasnym, chłodnym i przewiewnym miejscu w temperaturze około 5–10°C bez podlewania. Do stymulacji kwitnienia niezbędny jest chłodny okres spoczynku zimowego.

Wzrost i spadek:

Wytwarza pionowe, cylindryczne łodygi, które obficie rozgałęziają się od podstawy i tworzą duże, gęste kępy. Rośnie dość dynamicznie i jest wiecznie zielonym, bezlistnym kaktusem o zwartej, kolczastej okrywie. Duże, lejkowate kwiaty rozwijają się po bokach górnych części łodyg od późnej wiosny do lata.

Reprodukcja:

Rozmnaża się bardzo łatwo przez ukorzenienie oddzielnych sadzonek bocznych, które pozostawia się do wyschnięcia na kilka dni przed sadzeniem, lub przez wysiew nasion wiosną w temperaturze około 20–25 °C.

Szkodniki i choroby:

W niesprzyjających warunkach może być atakowana przez wełnowce lub przędziorki. Głównym zagrożeniem jest gnicie korzeni i podstawy, spowodowane nadmiernym podlewaniem lub wilgocią w okresie zimowym.

Stosując się do tych instrukcji, możesz mieć pewność, że Twój Trichocereus grandiflorus będzie się zdrowo rozwijał, utworzy dużą kępę i zachwyci Cię mnóstwem wyjątkowo dużych i żywych kwiatów w każdym sezonie.