Clerodendrum fragrans – chiński zapach

Clerodendrum fragrans – chiński Clerodendrum, znany również jako pachnący Clerodendrum lub Clerodendrum chinense, to półzimozielony lub wiecznie zielony krzew pochodzący z południowych Chin i Japonii. W swojej ojczyźnie rośnie na nasłonecznionych skrajach lasów, wzdłuż dróg i na wilgotniejszych zboczach. Od lata do jesieni na końcach pędów rozwijają się gęste kłosy pełne różowo-białych kwiatów, które kształtem przypominają małe róże. Każdy kłos ma od 10 do 15 cm wysokości i wieczorem i w nocy silnie pachnie jaśminem. Kwiaty kwitną bardzo długo i przyciągają motyle oraz koszmarne stworzenia. Nazwa rodzaju pochodzi od greckich słów kleros – los i dendron – drzewo. Nawiązuje do starych legend o drzewie losu, mającym zarówno właściwości lecznicze, jak i trujące.

Krzew ma szerokie, sercowate liście o długości 10-20 cm, miękko owłosione w dotyku. Ze względu na efektowne i długo kwitnące kwiaty, jest uprawiany jako roślina ozdobna w wielu ciepłych krajach. Najciekawsze jest to, że popularna odmiana o pełnych kwiatach jest płonna i nie tworzy owoców. Rozrasta się za pomocą pędów korzeniowych, dzięki czemu łatwo się rozprzestrzenia w ciepłym klimacie. W naszych warunkach uprawia się go jako roślinę przenośną do pojemników lub jako roślinę doniczkową we wnętrzach i ogrodach zimowych. Zdjęcie poglądowe.

Siedlisko i gleba:

Mieczyk potrzebuje jasnego, nasłonecznionego lub lekko zacienionego miejsca, osłoniętego od silnych wiatrów. Gleba powinna być bogata w próchnicę, przepuszczalna, zawsze lekko wilgotna i lekko kwaśna lub obojętna. Gleby ciężkie i stale podmokłe są szkodliwe dla korzeni.

Zastosowanie i lokalizacja:

Najlepiej rośnie w dużym pojemniku na tarasie, balkonie lub w ogrodzie, skąd można go łatwo przenieść do zimowego schronienia. Dobrze radzi sobie w szklarni i ogrodzie zimowym, gdzie kwitnie bardzo obficie. W domu, w mieszkaniu, można go uprawiać przy jasnym oknie, ale zimą potrzebuje dużo światła i chłodniejszego pomieszczenia. W ciepłych regionach można spróbować posadzić krzew w osłoniętym miejscu, w otwartym gruncie, z dobrym okryciem na zimę.

Sadzenie:

Posadź roślinę wiosną w głębokim, stabilnym pojemniku z dużymi otworami drenażowymi. Na dnie umieść warstwę keramzytu lub żwiru. Resztę wypełnij mieszanką dobrej jakości podłoża, kompostu i piasku. Młode rośliny przesadzaj każdej wiosny, a starsze co 2-3 lata.

Opatrunek:

Latem podlewaj regularnie i obficie, aby podłoże nigdy nie wyschło całkowicie. Nie należy jednak pozostawiać wody w misce pod doniczką. Podczas mroźnej zimy podlewaj tylko tyle, aby zapobiec wysychaniu korzeni.

Wilgotność:

Mieczyk toleruje normalną wilgotność na tarasie i w ogrodzie. W ciepłych pomieszczeniach doceni okazjonalne zraszanie liści i częste wietrzenie. Zapobiega to rozwojowi przędziorków.

Nawożenie:

Od kwietnia do sierpnia nawozić raz na 2 tygodnie płynnym nawozem do roślin kwitnących. Dobrym wyborem będzie nawóz z większą zawartością fosforu i potasu, który przyspieszy kwitnienie. Od września należy zaprzestać nawożenia, aby drewno dojrzało przed zimą.

Temperatura:

Krzew najlepiej rośnie latem w temperaturze 20–30°C. Zimą preferuje jasne i chłodne miejsce o temperaturze 10–15°C. W chłodniejsze zimy część liści może opadać.

Cięcie i konserwacja:

Kwiaty tworzą się na nowych pędach, dlatego wiosną, przed pączkowaniem, należy przyciąć krzew. Skróć pędy o połowę i usuń suche lub słabe gałęzie. Usuń lub oddziel pędy korzeniowe, które rosną wokół krzewu, aby umożliwić dalsze rozmnażanie.

Zimowanie i mrozoodporność:

Mieczyk toleruje jedynie krótkotrwały spadek temperatury do -5°C, a część nadziemna zamarza w wyniku mrozu. Dlatego przed pierwszymi przymrozkami należy przenieść pojemnik do jasnego, chronionego przed mrozem pomieszczenia. Korzenie pod grubą warstwą ściółki mogą przetrwać zimę na zewnątrz, w ciepłych regionach. Wiosną krzew wypuści pędy z podstawy i ponownie zakwitnie.

Wysokość, wzrost i spadek:

Krzew dorasta do wysokości od 1 do 2 m i podobnej szerokości. W pojemniku zazwyczaj utrzymuje się go na wysokości od 1 do 1,5 m. Rośnie umiarkowanie lub szybko, tworząc bujnie rozgałęziony pokrój. Liście opadają podczas mroźnej zimy lub w chłodniejszą pogodę pod koniec jesieni.

Reprodukcja:

Najpopularniejszą metodą rozmnażania jest podział pędów korzeniowych wiosną. Można je również rozmnażać przez sadzonki półzdrewniałe latem i sadzonki korzeniowe zimą. Sadzonki ukorzeniają się w piasku i torfie w ciepłym miejscu w ciągu 3 do 5 tygodni.

Szkodniki i choroby:

Krzew może być atakowany przez przędziorki, mszyce, mączliki i wełnowce, szczególnie w suchych i ciepłych warunkach zimowych. Najlepszym sposobem zapobiegania jest wentylacja i regularna kontrola liści. Nadmierne podlewanie może prowadzić do gnicia korzeni.

Stosując się do tych wskazówek, otrzymasz zdrowy i obficie kwitnący krzew, który będzie zdobił Twój taras różowymi i białymi kwiatami od lata do jesieni i wypełni Twój ogród wieczorami zapachem jaśminu.