Pereskia grandiflora – Pereskia grandiflora - różowy kaktus

Pereskia grandiflora – Pereskia grandiflora, znana również jako kaktus liściowy lub różowy kaktus, to kolczasty krzew lub małe pnącze z południowo-wschodniej Brazylii. Jest jednym z najbardziej oryginalnych kaktusów na świecie, ponieważ w przeciwieństwie do swoich krewnych, ma prawdziwie zielone liście. Od lata do jesieni na końcach pędów rozwijają się grona dużych, różowych lub fioletowych kwiatów o średnicy od 4 do 6 cm. Mają jedwabiste płatki ze złotymi pręcikami pośrodku i delikatnie pachną. Kwiaty są jadalne i w ich ojczyźnie są wykorzystywane do sałatek. Po kwitnieniu tworzą gruszkowate, żółtawe owoce, które nadają się do jedzenia.

Roślina ma silne gałęzie, na których znajdują się ostre, długie kolce zebrane w grona. Pomiędzy nimi wyrastają mięsiste, błyszczące i owalne liście o długości od 5 do 10 cm. W swojej ojczyźnie uprawiana jest jako nieprzenikniony żywopłot oraz jako podkładka do szczepienia kaktusów bożonarodzeniowych. W naszym kraju jest to roślina przenośna w dużych pojemnikach. Latem zdobi słoneczny taras lub balkon, a zimą przenosi się ją do jasnego pomieszczenia. Zdjęcie poglądowe.

Siedlisko i gleba:

Pereskia grandiflora wymaga pełnego słońca i ciepłego miejsca, osłoniętego od silnych wiatrów. Gleba powinna być lekka, przepuszczalna i piaszczysta, z niewielką zawartością próchnicy. Podmokła i ciężka gleba jest szkodliwa dla korzeni.

Zastosowanie i lokalizacja:

Najlepiej rośnie w przenośnej doniczce na tarasie, balkonie lub na podwórku. Dobrze rośnie również w szklarni i ogrodzie zimowym, szczególnie w mroźne zimy. W domu, w mieszkaniu, można ją uprawiać przy oknie od strony południowej. Potrzebuje jednak dużo światła, inaczej rozrasta się i nie kwitnie. Nie może bez końca zimować na zewnątrz.

Sadzenie:

Posadź roślinę w głębokim, stabilnym pojemniku z dużymi otworami drenażowymi. Na dnie umieść warstwę keramzytu lub żwiru. Resztę wypełnij mieszanką ziemi do kaktusów, piasku i odrobiny kompostu. Przesadzaj wiosną co 2-3 lata.

Opatrunek:

Podlewaj krzew regularnie latem, dopiero gdy wierzchnia warstwa gleby przeschnie. Nigdy nie pozostawiaj wody w misce pod doniczką. Zimą znacznie ogranicz podlewanie, aby zapobiec gniciu korzeni.

Wilgotność:

Pereskie dobrze znosi suche powietrze na tarasie i w mieszkaniu. Zraszanie nie jest konieczne. Zimą pomocne jest częste wietrzenie.

Nawożenie:

Od kwietnia do sierpnia nawozić co 2-3 tygodnie nawozem do kaktusów i roślin kwitnących. Wyższa zawartość potasu stymuluje kwitnienie. Od września zaprzestać nawożenia, aby pędy dojrzały przed zimą.

Temperatura:

Najlepiej rośnie latem w temperaturze 20–30°C. Zimą preferuje jasne i chłodne miejsce o temperaturze 10–15°C. Wytrzymuje krótkotrwały spadek temperatury do 5°C, ale mróz może ją uszkodzić.

Cięcie i konserwacja:

Drewno dobrze znosi cięcie. Wiosną należy skrócić nadmiernie długie pędy i usunąć słabe lub suche gałęzie. Podczas pracy należy nosić grube rękawice, ponieważ kolce są ostre i długie.

Zimowanie i mrozoodporność:

Przed pierwszymi chłodnymi nocami przenieś pojemnik do jasnego, niezamarzającego pomieszczenia. Podczas mroźnej zimy część liści może opaść, ale roślina odrośnie wiosną. Zimą należy dbać o to, aby roślina była prawie sucha.

Wysokość, wzrost i spadek:

W naturze dorasta do wysokości 3-5 m. W pojemniku zazwyczaj utrzymuje się go na wysokości 1-2 m. Rośnie umiarkowanie szybko i tworzy bujnie rozgałęziony krzew. Liście pozostają zielone przez cały rok i opadają tylko podczas mroźnej zimy lub suszy.

Zapylanie i owoce:

Kwiaty są zapylane przez pszczoły i motyle. Owoce mają gruszkowaty kształt, 3-5 cm długości i żółkną po dojrzeniu. W naszych warunkach zawiązują się dość rzadko, najczęściej w szklarni lub ogrodzie zimowym. Kwiaty otwierają się stopniowo, dlatego krzew kwitnie długo.

Reprodukcja:

Pereskie łatwo rozmnaża się przez sadzonki pędowe wiosną i latem. Pozostaw sadzonki do wyschnięcia na 1 do 2 dni, a następnie włóż je do piasku z torfem. W ciepłym miejscu ukorzenią się po 3 do 5 tygodniach. Można je również rozmnażać z nasion w temperaturze 22-25°C.

Szkodniki i choroby:

Krzew jest zazwyczaj odporny. W suchym i ciepłym klimacie zimowania może być atakowany przez mszyce, wełnowce i przędziorki. Najlepszym sposobem zapobiegania jest wietrzenie i regularna kontrola liści. W przypadku nadmiernego podlewania istnieje ryzyko gnicia korzeni.

Zastosowanie owoców:

Dojrzałe owoce mają lekko słodki i lekko kwaśny smak. Można je jeść na świeżo, dodawać do sałatek owocowych lub robić z nich dżemy i syropy. Młode, mięsiste liście i kwiaty są również jadalne. Liście dodaje się do sałatek lub krótko gotuje jako warzywo.

Stosując się do tych wskazówek, uzyskasz zdrową i obficie kwitnącą roślinę, która latem ozdobi Twój taras pachnącymi, różowymi kwiatami, a później nagrodzi Cię jadalnymi owocami.