Plumeria – Plumeria mix kolorów II gatunek

Plumeria rubra, czyli czerwona plumeria, znana pod romantyczną nazwą frangipani lub hawajska plumeria, to fascynujący sukulent, krzew liściasty lub niewielkie drzewo z rodziny tojelowate (Toejaceae), pochodzący z tropikalnej Ameryki Środkowej. Przyciąga uwagę silnymi, mięsistymi gałęziami z mlecznym sokiem, dużymi, podłużnymi, ciemnozielonymi, błyszczącymi liśćmi skupionymi na końcach gałęzi, a przede wszystkim absolutnie urzekającymi, pachnącymi kwiatami o średnicy 5–10 cm z pięcioma zachodzącymi na siebie płatkami w pięknej gamie kolorów – białym, kremowym, żółtym, różowym, czerwonym, łososiowym, a nawet wielobarwnym – o intensywnym, odurzającym, tropikalnym zapachu przywodzącym na myśl jaśmin, cynamon i cytrusy, rozchodzącym się szczególnie wieczorem i nocą. W warunkach środkowoeuropejskich uprawiana jest jako przenośna roślina tarasowa lub doniczkowa, idealna do jasnych wnętrz, ogrodów zimowych i szklarni. Zdjęcie ilustracyjne.

Siedlisko i gleba:

Preferuje pełne słońce z co najmniej 6-8 godzinami bezpośredniego nasłonecznienia dziennie – bez wystarczającej ilości światła i ciepła plumeria nie zakwitnie ani nie będzie miała zapachu. Sadzić w lekkim, przepuszczalnym, żyznym podłożu o lekko kwaśnym odczynie pH 6,0-6,5, wzbogaconym piaskiem lub perlitem dla zapewnienia dobrego drenażu – nie wapnować.

Sadzenie:

Sadzić w pojemniku o średnicy co najmniej 30–50 cm z doskonałymi otworami drenażowymi i 5-centymetrową warstwą drenażu na dnie. Plumeria nie wymaga bardzo dużego pojemnika – kwitnie chętniej w nieco ciasnym pojemniku. Przesadzać co roku wiosną do nieco większego pojemnika. Po 20 maja przesadzić w osłonięte, słoneczne i ciepłe miejsce na zewnątrz – najlepiej na taras od strony południowej lub południowo-zachodniej.

Opatrunek:

Podlewaj regularnie, ale oszczędnie – plumeria to sukulent i nie znosi nadmiernego podlewania. Pozwól podłożu lekko przeschnąć do głębokości co najmniej 3–4 cm między podlewaniami. Latem podlewaj mniej więcej co 7–10 dni, zimą, w okresie spoczynku, podlewaj minimalnie lub wcale – aby mięsiste pędy nie wyschły całkowicie i nie pomarszczyły się. Mniej podlewania jest zawsze lepsze niż więcej.

Wilgotność:

Plumeria pochodzi z wilgotnego klimatu tropikalnego i preferuje nieco wyższą wilgotność powietrza – od czasu do czasu spryskuj liście ciepłą, miękką wodą, ale nigdy nie spryskuj bezpośrednio kwiatów. Zimą, podczas ogrzewania, umieść doniczkę na tacy z mokrymi kamykami lub użyj nawilżacza powietrza.

Nawożenie:

Regularnie nawozić od wiosny do lata – co 14 dni – nawozem o wyższej zawartości fosforu i potasu, aby sprzyjać obfitemu tworzeniu się kwiatostanów. Unikać nawozów o wysokiej zawartości azotu – sprzyjają one tworzeniu masy liściowej kosztem kwiatów. Zimą całkowicie zaprzestać nawożenia.

Temperatura:

Idealna temperatura dla aktywnego wzrostu i kwitnienia to 20–30°C. Nie toleruje mrozu ani temperatur poniżej 10°C. Zimuje w ciepłym, jasnym pomieszczeniu w temperaturze 16–18°C lub w chłodniejszym, jasnym pomieszczeniu w temperaturze 10–15°C, przy ograniczonym podlewaniu i bez nawożenia – naturalnie zamierając i przechodząc w stan spoczynku na zimę.

Cięcie i konserwacja:

Plumeria kwitnie wyłącznie na nowych pędach – po kwitnieniu należy skrócić pędy, aby pobudzić rozgałęzianie i zapewnić obfitsze kwitnienie w następnym sezonie. Formować wiosną, przed rozpoczęciem wegetacji. Regularnie czyścić liście z kurzu wilgotną ściereczką.

Zimowanie i mrozoodporność:

Plumeria rubra nie jest mrozoodporna. Zimuje w ciepłym, jasnym pomieszczeniu w temperaturze 10–18°C, z minimalnym podlewaniem i bez nawożenia. Zimą naturalnie zamiera – jest to normalne i pożądane. Pozostaw bezlistne pędy w jasnym miejscu. Stopniowo zwiększaj podlewanie i nawożenie wiosną – nowe liście i pąki pojawią się, gdy temperatura przekroczy 18°C.

Wysokość, wzrost i spadek:

W tropikach dorasta do wysokości 2–8 m, w pojemnikach w warunkach środkowoeuropejskich do 0,5–2 m, przy czym wzrost jest powolny lub umiarkowany. Jest to roślina liściasta – zimą zrzuca wszystkie liście i spoczywa niczym posąg z gołymi gałęziami – wiosną odrasta i zaczyna kwitnąć.

Rozkwit:

Plumeria kwitnie od czerwca do września w sprzyjających warunkach – czasami nawet dłużej. Nowe kwiaty tworzą się wyłącznie na nowych pędach. Intensywność zapachu wzrasta wieczorem i nocą – roślina przyciąga nocne zapylacze. Jedna roślina może wytworzyć jednocześnie dziesiątki, a nawet setki pachnących kwiatów.

Reprodukcja:

Plumerię najłatwiej rozmnaża się przez sadzonki wierzchołkowe o długości 30–40 cm, pobrane wiosną – należy pozostawić sadzonkę do wyschnięcia na 3–5 dni, namoczyć w ukorzeniaczu i posadzić w suchym, piaszczystym podłożu w temperaturze 25–30°C bez podlewania przez 2–3 tygodnie. Roślina ukorzenia się po 4–8 tygodniach. Można ją również rozmnażać przez wysiew nasion w temperaturze 20–25°C – kiełkują one po 1–3 tygodniach, ale siewki zaczynają kwitnąć dopiero po 3–5 latach.

Szkodniki i choroby:

Czasami może być atakowana przez przędziorki, wełnowce lub mszyce, szczególnie w suchych warunkach. Najczęstszą i najpoważniejszą chorobą jest gnicie korzeni i mięsistych gałęzi, gdy gleba jest przelana lub podlewana w chłodne dni. Największym problemem jest brak światła i ciepła, uniemożliwiający kwitnienie oraz niewystarczające zimowanie.

Stosując się do tych instrukcji, możesz mieć pewność, że Twoja plumeria będzie rosła zdrowo i każdego lata obdaruje Cię mnóstwem pięknych, pachnących tropikalnych kwiatów, które wniosą na Twój taras lub do oranżerii niepowtarzalny urok Hawajów i odurzający tropikalny zapach jednej z najpiękniejszych i najbardziej pachnących roślin na świecie.