Psidium littorale – guawa truskawkowa

Psidium littorale, znana również jako guawa truskawkowa, guawa nadbrzeżna lub czerwona guawa Cattleya, to fascynujący, wolno lub średnio rosnący, wiecznie zielony krzew lub niewielkie drzewo z rodziny mirtowatych, pochodzący z nadmorskich regionów subtropikalnych Brazylii i Ameryki Południowej. W literaturze botanicznej Psidium littorale jest blisko spokrewniony z Psidium cattleyanum, a niektórzy botanicy uważają je za synonimy lub podgatunki tego samego gatunku – Psidium littorale var. littorale odnosi się do formy o czerwonych owocach, a Psidium littorale var. lucidum do formy o żółtych owocach. Imponuje gładką, czerwonobrązową do szarozielonej, łuszczącą się korą, sztywnymi, błyszczącymi, ciemnozielonymi, owalnymi lub eliptycznymi liśćmi z wyraźnym nerwem centralnym, małymi, białymi, pachnącymi kwiatami z efektownym skupiskiem pręcików, a przede wszystkim pięknymi, małymi, okrągłymi owocami o średnicy 2–5 cm, o ciemnoczerwonej, fioletowej lub żółtej skórce i białym lub kremowym, miękkim i soczystym miąższu o intensywnym, słodkim, tropikalno-truskawkowym aromacie i smaku przypominającym połączenie truskawek, gujawy i owoców leśnych. Ze wszystkich gatunków Psidium, Psidium nadmorskie jest jednym z najbardziej odpornych i najłatwiejszych w uprawie w warunkach środkowoeuropejskich – toleruje zimno, cień i różne rodzaje gleby i jest idealną rośliną na tarasy, ogrody zimowe i jasne wnętrza. Zdjęcie poglądowe.

Siedlisko i gleba:

Preferuje pełne słońce lub półcień z co najmniej 5-8 godzinami bezpośredniego nasłonecznienia dziennie – rośnie najgęściej w pełnym słońcu i rodzi najobficiej owocuje. Bardzo dobrze znosi bezpośrednie nasłonecznienie latem. W przeciwieństwie do wielu innych egzotycznych roślin owocowych, Psidium lepiej niż większość konkurentów znosi nadmorskie i półcieniste stanowiska w pomieszczeniach. Sadzić w lekkim, przepuszczalnym i pożywnym podłożu o lekko kwaśnym pH 6,0-6,5 – idealna jest mieszanka dwóch części kompostu, jednej części piasku i jednej części torfu z perlitem. Toleruje również gleby gliniaste, piaszczyste lub lekko zasadowe – jest bardzo elastyczna. Należy jednak unikać gleby stale podmokłej, która powoduje gnicie korzeni.

Sadzenie:

Posadź w pojemniku o średnicy co najmniej 30–50 cm z doskonałymi otworami drenażowymi i 5-centymetrową warstwą drenażu na dnie. Przesadzaj wiosną co 2–3 lata do nieco większego pojemnika. Po 20 maja przesadź roślinę w osłonięte, słoneczne lub półcieniste, ciepłe miejsce na zewnątrz – najlepiej na taras lub balkon od strony południowej lub południowo-zachodniej.

Opatrunek:

Podlewaj regularnie stojącą lub miękką, letnią wodą – utrzymuj podłoże równomiernie wilgotne, ale nigdy nie rozmoknięte. Pozostaw wierzchnią warstwę podłoża do lekkiego przeschnięcia na głębokość 2–3 cm między podlewaniami. Podlewaj około dwa razy w tygodniu latem, znacznie ograniczając podlewanie zimą. Dorosłe okazy są zaskakująco odporne na krótkotrwałą suszę. Zawsze podlewaj letnią, stojącą wodą – twarda, zimna woda powoduje żółknięcie liści.

Wilgotność:

Psidium coastal pochodzi z wilgotnego subtropikalnego klimatu nadmorskiego i preferuje wyższą wilgotność powietrza, wynoszącą co najmniej 50–60%. Regularnie zraszaj liście ciepłą, miękką wodą lub umieść pojemnik na tacy z wilgotnymi kamykami. Zimą, podczas ogrzewania, używaj nawilżacza powietrza – suche, ciepłe wnętrza powodują opadanie liści i rozwój przędziorków.

Nawożenie:

Regularnie nawoź co dwa tygodnie od wiosny do lata nawozem do drzew owocowych lub cytrusów – na przykład Krystalon Fruit and Flower lub nawozem guano. Przed kwitnieniem i w trakcie owocowania zmień nawóz na nawóz o wyższej zawartości fosforu i potasu, aby wspomóc rozwój kwiatów i owoców. Zimą całkowicie zaprzestań nawożenia.

Temperatura:

Idealna temperatura dla aktywnego wzrostu i kwitnienia wynosi 15–30°C. Psidium costa jest bardzo odporna na zimno – dorosłe okazy tolerują krótkotrwałe przymrozki do -5–-7°C, chociaż niedojrzałe pędy i liście mogą zamierać w temperaturach poniżej -2°C. Młode rośliny do 3. roku życia należy chronić przed temperaturami bliskimi 0°C. Zimuje w chłodnym, jasnym pomieszczeniu lub ogrodzie zimowym w temperaturze 5–12°C, przy ograniczonym podlewaniu.

Cięcie i konserwacja:

Regularnie formuj, stosując cięcie formujące, aby zachować zwarty pokrój i sprzyjać gęstemu rozgałęzieniu oraz odnowie pędów owocujących. Psidium costa bardzo dobrze znosi cięcie i szybko się regeneruje. Formuj wiosną, przed rozpoczęciem wegetacji lub po zbiorze owoców. Regularnie usuwaj suche i uszkodzone gałęzie. Regularnie wycieraj liście z kurzu wilgotną szmatką.

Zimowanie i mrozoodporność:

Psidium costa nie wymaga ścisłego spoczynku zimowego i może zimować również w ciepłym pomieszczeniu z centralnym ogrzewaniem, o ile ma wystarczająco dużo światła i wilgoci. Idealnym miejscem na zimowanie jest chłodne, jasne pomieszczenie lub ogród zimowy w temperaturze 5–12°C, ze znacznie ograniczonym podlewaniem i bez nawożenia. Dorosłe osobniki tolerują krótkotrwałe przymrozki do -5–-7°C. Młode rośliny do 3. roku życia należy chronić przed mrozem. Stopniowo zwiększaj podlewanie i nawożenie wiosną.

Wysokość, wzrost i spadek:

W naturze dorasta do wysokości 2–6 m, w pojemnikach w warunkach środkowoeuropejskich 0,5–2 m, przy czym rośnie powoli lub średnio. Jest zimozielony – nie opada i zdobi wnętrza lub ogród zimowy gęstymi, błyszczącymi liśćmi przez cały rok.

Zapylanie i owoce:

Psidium costa jest samopylna – nie wymaga dosadzania ani ręcznego zapylenia. Jednak zapylenie krzyżowe między dwoma różnymi okazami znacznie zwiększa plon i jakość owoców. Kwitnie od maja do czerwca, wydając drobne, białe, pachnące kwiaty. Owoce dojrzewają od lata do jesieni – około 3–4 miesiące po zapyleniu. Dojrzałe owoce są ciemnoczerwone, fioletowe lub żółte, z białym, miękkim, soczystym miąższem i intensywnym, słodkim, truskawkowo-tropikalnym aromatem i smakiem.

Zbiór i przetwarzanie owoców:

Zbieraj w pełni dojrzałe owoce ręcznie, gdy mają intensywny, ciemnoczerwony lub żółty kolor i są lekko miękkie w dotyku – owoce dojrzewające na drzewie mają najintensywniejszy aromat i smak. Psidium parviflorum jest bogate w witaminę C, witaminę A, przeciwutleniacze, potas i błonnik. Spożywa się go na świeżo, prosto z drzewa. Przetwarza się go na dżemy, marmolady, galaretki, syropy, soki, sorbety i herbaty owocowe. Można go suszyć lub zamrażać.

Reprodukcja:

Psidium costa rozmnaża się przez wysiew świeżych nasion wiosną w temperaturze 22–26°C – kiełkują one w ciągu kilku tygodni w cieple, siewki zaczynają owocować po 3–5 latach. Można go również rozmnażać przez sadzonki półtwarde latem w temperaturze 25–28°C, stosując ukorzeniacze lub przez odkłady powietrzne, aby zachować cechy odmianowe i przyspieszyć owocowanie.

Szkodniki i choroby:

Czasami może być atakowany przez przędziorki, mączliki lub mączliki, szczególnie w suchych warunkach. Rdza liści i choroby grzybowe występują rzadko. Najczęstszą chorobą jest zgnilizna korzeni spowodowana ciągłym zalewaniem gleby. Największym problemem jest brak światła i ciepła, który uniemożliwia kwitnienie i owocowanie.

Stosując się do tych instrukcji, zapewnisz sobie zdrowy wzrost Twojego psidium nadmorskiego i odwdzięczysz się w każdym sezonie mnóstwem cudownie pachnących i smacznych małych owoców, które wniosą na Twój taras lub do zimowego ogrodu niepowtarzalny urok subtropikalnego wybrzeża Brazylii oraz odurzający truskawkowo-tropikalny aromat i smak jednego z najwytrzymalszych i najłatwiejszych w uprawie egzotycznych krzewów owocowych w klimacie Europy Środkowej.