Tamarynd indyjski

Egzotyczna roślina doniczkowa lub przenośna. Nie wystawiać na długotrwałe działanie temperatur poniżej 15 stopni Celsjusza. Najlepiej rośnie w szklarniach. Ma ozdobne, delikatne, składane liście. Zimozielone drzewo. Można je uprawiać i formować w bonsai. Słodko-kwaśny miąższ można jeść na surowo lub wykorzystać w kuchni. Jest składnikiem różnych sosów do steków, na przykład sosu Worcester, a także indyjskiego chutney. Miąższ jest wykorzystywany głównie w Indiach i medycynie. Zdjęcie poglądowe.

Tamaryndowiec indyjski (Tamarindus indica), znany również jako tamaryndowiec indyjski lub daktyl indyjski, to tropikalne drzewo pochodzące z tropikalnej Afryki, uprawiane od tysięcy lat w Indiach, Azji Południowo-Wschodniej i Ameryce Łacińskiej. Przyciąga uwagę nie tylko dekoracyjnymi, delikatnymi, pierzastymi liśćmi i małymi, żółtopomarańczowymi kwiatami, ale przede wszystkim charakterystycznymi brązowymi strąkami o kwaśnym miąższu, które są nieodłącznym elementem kuchni azjatyckiej, indyjskiej i meksykańskiej. W naszych warunkach uprawiamy go jako przenośną roślinę doniczkową – latem na zewnątrz, w słońcu, a zimą w domu. Zdjęcie ilustracyjne.

Światło:

Tamaryndowiec wymaga maksymalnego światła – latem należy umieścić go w najsłoneczniejszym miejscu na zewnątrz, na tarasie lub balkonie. Zimą należy go przenieść w najjaśniejsze miejsce w pomieszczeniu, najlepiej tuż przy oknie. Brak światła ograniczy wzrost i zawiązywanie owoców.

Gleba:

Najlepiej rośnie w dobrze przepuszczalnej, żyznej glebie o odczynie neutralnym do lekko kwaśnego (pH 6–7,5). Należy używać wysokiej jakości podłoża ogrodowego z dodatkiem piasku lub perlitu, aby zapewnić dobry drenaż. Należy unikać ciężkich, gliniastych gleb, które są stale wilgotne.

Sadzenie:

Tamarynd można uprawiać z nasion lub ukorzenionych sadzonek. Przed siewem nasiona należy moczyć w ciepłej wodzie przez 24 godziny, aby przyspieszyć kiełkowanie – w temperaturze 25-28°C kiełkują w ciągu około 1-2 tygodni. Wybierz odpowiednio duży pojemnik z otworami drenażowymi w dnie.

Opatrunek:

Po posadzeniu podlewaj regularnie, aż roślina się ukorzeni. Następnie podlewaj umiarkowanie i pozwól, aby wierzchnia warstwa podłoża lekko przeschła między podlewaniami. Tamaryndowiec jest stosunkowo odporny na suszę – nadmierne podlewanie powoduje gnicie korzeni. Zimą należy znacznie ograniczyć podlewanie.

Wilgotność:

Tamaryndowiec pochodzi z tropików i lubi wysoką wilgotność – regularnie zraszaj liście lub ustaw doniczkę na podstawce z wilgotnym żwirem. Chroń go przed przeciągami i suchym powietrzem z dala od ciepła.

Nawożenie:

Nawozić płynnym nawozem do roślin owocowych co dwa tygodnie w okresie wegetacji. Zaprzestać nawożenia w miesiącach zimowych.

Przesadzanie:

Tamarynd rośnie powoli i wymaga przesadzania co 2-3 lata wiosną do doniczki o 3-5 cm większej. Wybierz doniczkę wystarczająco dużą z otworami drenażowymi.

Cięcie i konserwacja:

Przycinaj wiosną – skracaj pędy, aby stymulować gęstsze rozgałęzienia. Tamaryndowiec toleruje bardziej wyraziste formowanie i można go utrzymywać jako zwarte bonsai.

Reprodukcja:

Tamarynd rozmnaża się przez wysiew nasion w temperaturze 25–28°C lub przez odkłady powietrzne. Owoce z nasion pojawiają się po kilku latach.

Zimowanie i mrozoodporność:

Tamaryndowiec jest wrażliwy na zimno – temperatury poniżej 10°C go uszkodzą, a wszelkie przymrozki są dla niego nie do przyjęcia. Zimuje wyłącznie w ciepłym pomieszczeniu, w temperaturze 15–20°C, w jak najjaśniejszym miejscu, z dala od przeciągów i zimnych okien. Zimą należy znacznie ograniczyć podlewanie.

Dojrzewanie i przetwarzanie owoców:

W warunkach domowych tamarynd owocuje wyjątkowo obficie – potrzebuje klimatu tropikalnego, dużej przestrzeni i wieloletniego wzrostu, aby owocować. Kiedy owoc się uformuje, ma postać brązowego strąka o długości 5–15 cm i kwaśnym, słodko-kwaśnym, lepkim miąższu. Jest bogaty w witaminę C, witaminy z grupy B, potas, magnez i przeciwutleniacze. Miąższ jest używany jako przyprawa do curry, sosów, chutneyów, lemoniad i deserów – jest niezbędnym składnikiem sosu Worcestershire i pad thai.

Wysokość, wzrost i spadek:

W pojemnikach dorasta do 0,5–1,5 m, roczny przyrost wynosi około 10–20 cm. Rośnie powoli. Jest zimozielony – liście nie opadają, w chłodniejszych warunkach może częściowo opadać.

Stosując się do tych wskazówek, możesz mieć pewność, że Twój tamarynd będzie rósł zdrowo i zachwyci Cię egzotycznym wyglądem oraz delikatnymi, pierzastymi liśćmi.

Więcej informacji znajdziesz tutaj: Tamarind .