Acacia pravissima - Piece akacjowe

Acacia pravissima – akacja pravissima, znana również jako akacja Ovens, to wiecznie zielony krzew lub niewielkie drzewo pochodzące z południowo-wschodniej Australii. W swojej ojczyźnie rośnie w górskich dolinach i na skrajach lasów, głównie w stanie Wiktoria. Nazwa pravissima oznacza bardzo krzywa i odnosi się do zakrzywionych, zwisających gałęzi. W Australii akacje nazywane są akacjami. Złota akacja jest nawet symbolem stanu. Późną zimą i wiosną gałęzie pokrywają się okrągłymi, puszystymi główkami w głębokim żółtym kolorze. Każda główka ma około 5 mm i ułożona jest w rzędach wzdłuż gałęzi. Kwiaty mają delikatny miodowy zapach i rozjaśniają ogród, gdy jest jeszcze pusty.

Roślina ma wdzięcznie opadające gałęzie i małe, klinowate liście o długości od 1 do 3 cm. Nie są to prawdziwe liście, lecz rozrośnięte ogonki liściowe zwane listkami, które pomagają w magazynowaniu wody. Kora jest gładka i szarobrązowa. Nasiona rozsiewane są przez mrówki, które przyciąga ich słodki wyrostek. Krzew rośnie szybko, ale żyje zaledwie 10-15 lat. W swojej ojczyźnie jest uprawiany jako drzewo ozdobne, a kwiaty cięte są do wazonów. W naszym kraju uprawia się go w pojemniku. Latem stoi na słonecznym tarasie, balkonie lub w ogrodzie i na zimę przenosi się go do jasnego schronienia. Zdjęcie poglądowe.

Siedlisko i gleba:

Akacja potrzebuje pełnego słońca i ciepłego miejsca, osłoniętego od zimnych wiatrów. Gleba powinna być lekka, piaszczysta, bardzo przepuszczalna i lekko kwaśna do obojętnej. Gleby wapienne i ciężkie są dla niej szkodliwe. Stała wilgoć szybko zniszczy korzenie.

Zastosowanie i lokalizacja:

Najlepiej rośnie w dużym pojemniku na tarasie, balkonie lub w ogrodzie. Na zimę można ją bez problemu przenieść do zimowego schronienia. Dobrze radzi sobie w szklarni i ogrodzie zimowym, gdzie kwitnie od lutego. W domu, w mieszkaniu, można ją uprawiać przy oknie od strony południowej. Zimą potrzebuje jednak dużo światła i chłodniejszego pomieszczenia. W naszym kraju nie nadaje się do uprawy w gruncie, ponieważ mróz może ją uszkodzić.

Sadzenie:

Roślinę należy posadzić wiosną w pojemniku z dużymi otworami drenażowymi. Na dnie należy położyć warstwę keramzytu lub żwiru. Resztę należy wypełnić mieszanką podłoża dla roślin kwaśnolubnych, piaskiem i odrobiną kompostu. Korzenie nie znoszą dobrze przesadzania. Dlatego przesadzaj ostrożnie i tylko w razie potrzeby, mniej więcej co 2-3 lata.

Opatrunek:

Podlewaj akację regularnie latem, ale dopiero po przeschnięciu wierzchniej warstwy podłoża. Najlepsza jest osiadła woda deszczowa. Twarda woda z wapnem jest szkodliwa dla rośliny. Zimą należy znacznie ograniczyć podlewanie. Podłoże nie może całkowicie wyschnąć, ale nie może też pozostać wilgotne.

Wilgotność:

Roślina dobrze znosi suche powietrze na tarasie i w szklarni. Zraszanie nie jest konieczne. Zimą pomocne jest częste wietrzenie, co zapobiega powstawaniu pleśni.

Nawożenie:

Od kwietnia do sierpnia nawozić raz na 3 tygodnie niewielką dawką nawozu dla roślin kwasolubnych. Akacje australijskie są wrażliwe na fosfor, dlatego należy wybrać nawóz o niskiej zawartości fosforu. Od września należy zaprzestać nawożenia, aby drewno zdążyło dojrzeć przed zimą.

Temperatura:

Najlepiej rośnie latem w temperaturze od 15 do 28°C. Zimą preferuje jasne i chłodne miejsce o temperaturze od 5 do 10°C. Ten chłodny okres spoczynku sprzyja obfitemu kwitnieniu.

Cięcie i konserwacja:

Zaraz po kwitnieniu skróć przekwitnięte gałęzie o około jedną trzecią. Nie tnij starych, bezlistnych gałęzi, ponieważ uniemożliwi to rozmnażanie się akacji. Regularne przycinanie utrzymuje krzew gęsty i niski. Młode rośliny można podeprzeć palikiem, aby rosły prosto.

Zimowanie i mrozoodporność:

Akacja zniesie krótkotrwały spadek temperatury do -7°C. Jednak nie przetrwa zimy na zewnątrz w pojemniku. Dlatego przed pierwszymi przymrozkami należy przenieść pojemnik do jasnego, chronionego przed mrozem pomieszczenia. W upale roślina wyciąga się, słabnie i nie kwitnie. Wiosną należy ją stopniowo przyzwyczajać do słońca, aby nie uległa poparzeniom.

Wysokość, wzrost i spadek:

W swojej ojczyźnie dorasta do wysokości od 4 do 8 m. W pojemniku zazwyczaj utrzymuje się go na wysokości od 1,5 do 3 m. Rośnie szybko i w młodości może urosnąć nawet do 1 m rocznie. Liście pozostają zielone przez cały rok. Opadają tylko w przypadku stresu suszy lub nadmiernego podlewania.

Zapylanie i owoce:

Kwiaty są zapylane przez pszczoły i inne owady. Krzew owocuje również pojedynczo. Owocem jest płaski, brązowy strąk o długości 4-8 cm, z twardymi, ciemnymi nasionami. W naszych warunkach strąki tworzą się rzadko.

Reprodukcja:

Akacje rozmnaża się z nasion o bardzo twardej skorupie. Przed siewem należy je sparzyć gorącą wodą i pozostawić na 24 godziny. Wysiewa się je wiosną do lekkiego podłoża w temperaturze 18–22°C. Kiełkują w ciągu 2–4 tygodni. Rozmnażanie przez sadzonki jest trudne i często kończy się niepowodzeniem.

Szkodniki i choroby:

Krzew jest stosunkowo odporny. W suchym i ciepłym klimacie zimowania może być atakowany przez mszyce, przędziorki lub wełnowce. Najlepszym sposobem zapobiegania jest wentylacja i regularne kontrole. W przypadku nadmiernego podlewania istnieje ryzyko gnicia korzeni.

Stosując się do tych wskazówek, otrzymasz zdrową roślinę, która rozjaśni Twój taras pod koniec zimy złocistożółtymi kwiatami i miodowym zapachem.

Więcej informacji znajdziesz tutaj: Acacia