Diospyros virginiana – Persymona wirginijska – Persymona amerykańska

Diospyros virginiana – Persymona wirginijska, znana również jako kaki lub persymona amerykańska, to drzewo liściaste pochodzące z południowo-wschodnich i wschodnich Stanów Zjednoczonych. W swojej ojczyźnie rośnie na obrzeżach lasów, pastwiskach oraz na wilgotnych i suchych zboczach. Należy do tego samego rodzaju co heban. Jej nazwa Diospyros pochodzi z greki i oznacza „owoc bogów”. Wiosną i latem wytwarza drobne, kremowożółte, dzwonkowate kwiaty, które mają przyjemny zapach i przyciągają pszczoły. Jesienią dojrzewają pomarańczowe lub czerwonobrązowe owoce. Dopiero po pierwszych przymrozkach słodzą się i nabierają smaku daktyli i moreli. Owoce spożywa się na świeżo, najlepiej łyżeczką prosto ze skórki. Nadają się również do dżemów, ciast, puddingów i lodów lub do domowych wypieków.

Drzewo ma regularną koronę i owalne, błyszczące liście o długości od 6 do 15 cm. Jesienią przebarwia się na żółto, pomarańczowo i czerwono. Kora ma kolor ciemnoszary do czarnego i jest spękana w gęste kwadraty, przypominające skórę krokodyla. Drewno jest bardzo twarde i mocne, i było wcześniej wykorzystywane do produkcji krosien i główek kijów golfowych. Podczas wojny secesyjnej prażone nasiona dodawano do namiastki kawy. Drzewo wyróżnia się jako samotna roślina na trawniku lub przy tarasie. W naszym kraju uprawia się je głównie w ogrodzie. Młode rośliny można również uprawiać w dużym pojemniku na tarasie przez kilka lat. Zdjęcie poglądowe.

Siedlisko i gleba:

Persymony wymagają pełnego słońca lub lekkiego półcienia i stanowiska osłoniętego od silnych wiatrów. Gleba powinna być głęboka, przepuszczalna, umiarkowanie żyzna i lekko kwaśna do obojętnej. Toleruje również uboższe i suchsze gleby. Stale mokra gleba jest szkodliwa dla korzeni.

Zastosowanie i lokalizacja:

Najlepiej rośnie w otwartym terenie w ogrodzie, gdzie osiągnie pełny rozmiar. Można ją uprawiać przez kilka lat w głębokim pojemniku o pojemności 40-60 litrów na tarasie lub balkonie. Nie nadaje się do stałej uprawy w szklarni, oranżerii ani mieszkaniu, ponieważ wymaga mroźnej zimy. Szkółka lub chłodny, jasny garaż nadają się jedynie do zimowania młodych roślin w pojemniku.

Sadzenie:

Młode drzewka sadź wiosną w dołku dwa razy szerszym niż bryła korzeniowa. Kaki mają długie korzenie, więc wykop dołek głęboko i nie uszkadzaj korzeni podczas sadzenia. Wymieszaj dojrzały kompost z glebą. Po posadzeniu obficie podlej roślinę i rozłóż warstwę ściółki wokół pnia. Starsze drzewa źle znoszą przesadzanie, dlatego od razu wybierz miejsce stałe.

Opatrunek:

Podlewaj persymonę regularnie przez pierwsze 2 lata po posadzeniu, aby zapewnić jej dobre ukorzenienie. Dorosłe drzewo może przetrwać długotrwałą suszę. Podlewaj ją częściej w doniczce, ponieważ podłoże szybko wysycha. Zimą prawie pomijaj podlewanie.

Wilgotność:

Roślina dobrze znosi normalną wilgotność powietrza w naszych ogrodach. Zraszanie nie jest konieczne. Najlepiej rośnie w miejscu otwartym i przewiewnym.

Nawożenie:

Wiosną należy dodać do korzeni dojrzałego kompostu lub nawozu uniwersalnego. Drugą dawkę można podać wczesnym latem. Od lipca należy zaprzestać nawożenia, aby gałęzie dojrzały przed zimą. Zbyt duża ilość azotu sprzyja wzrostowi liści kosztem owoców.

Temperatura:

Drzewo najlepiej rośnie w ciepłe lata, w temperaturze 20-30°C. Zimy nie są mu straszne. Do dobrego dojrzewania owoców potrzebuje długiego i ciepłego lata.

Cięcie i konserwacja:

Drzewo praktycznie nie wymaga przycinania. Pod koniec zimy należy usunąć suche, połamane lub krzyżujące się gałęzie. Młode drzewa można delikatnie formować, aby uzyskać prosty pień. Nie zaleca się nadmiernego skracania gałęzi.

Zimowanie i mrozoodporność:

Kaki wirginijskie wytrzymują mrozy do -30°C. Młode drzewka należy chronić warstwą ściółki wokół pnia przez pierwsze 2 zimy. Rośliny w doniczce należy ustawić przy południowej ścianie domu i owinąć doniczkę jutą. Można je również przenieść do chłodnego garażu, w którym panuje temperatura od 0 do 5°C.

Wysokość, wzrost i spadek:

W naszych warunkach drzewo dorasta do wysokości 8-12 m i szerokości 5-8 m. W naturze w USA dorasta do 20 m. W pojemniku osiąga 1,5-3 m. Rośnie powoli lub umiarkowanie szybko. Jesienią liście opadają, a owoce pozostają na nagich gałęziach.

Zapylanie i owoce:

Kaki są zazwyczaj dwupienne. Kwiaty męskie i żeńskie rosną na różnych drzewach. Tylko drzewo żeńskie owocuje i zazwyczaj wymaga obecności w pobliżu drzewa męskiego. Niektóre odmiany, takie jak 'Meader', owocują pojedynczo. Kwiaty są zapylane przez pszczoły i inne owady. Okrągłe owoce mają od 3 do 5 cm długości i dojrzewają w październiku i listopadzie. Wewnątrz znajdują się od 2 do 8 płaskich, brązowych nasion.

Reprodukcja:

Kaki rozmnaża się z nasion, które wymagają 2-3 miesięcy chłodu. Wysiewa się je na zewnątrz jesienią lub wiosną po zimowej stratyfikacji w chłodnym miejscu. Odmiany rozmnaża się przez szczepienie. Siewki kwitną dopiero po kilku latach, a ich owoce mogą być gorszej jakości.

Szkodniki i choroby:

Drzewo jest dość odporne. Czasami na liściach pojawiają się drobne plamy lub mszyce. Najlepszym sposobem zapobiegania jest przewiewne stanowisko i przepuszczalna gleba. W przypadku podmoknięcia system korzeniowy może gnić.

Zastosowanie owoców:

Owoce należy zbierać tylko wtedy, gdy są całkowicie miękkie i słodkie. Niedojrzałe owoce są bardzo cierpkie, ponieważ zawierają dużo garbników i nie nadają się do spożycia. Dojrzały miąższ jest słodki i smakuje jak daktyle i morele. Spożywa się go na świeżo, najlepiej łyżeczką, prosto ze skórki. Nadaje się również do dżemów, ciast, puddingów i lodów lub do domowych wypieków. Owoce można również suszyć lub mrozić w całości lub w postaci puree. Pestki nie nadają się do spożycia.

Stosując się do tych instrukcji, uzyskasz zdrowe i wytrzymałe drzewo, które jesienią ozdobi Twój ogród kolorowymi liśćmi i odwdzięczy się słodkimi owocami.

Więcej informacji na temat uprawy znajdziesz tutaj: Hurma .