Erythrina crista-galli - Crested Erythrina - Coral Reef

Erythrina crista-galli – Róża czubata – Ceibo, znana również jako zarozumialec, róża czubata lub ceibo, to cierniowy krzew liściasty lub małe drzewo z Ameryki Południowej. Pochodzi z Argentyny, Urugwaju, Paragwaju i południowej Brazylii, gdzie rośnie wzdłuż rzek, na mokradłach i wilgotnych łąkach. Jest narodowym kwiatem Argentyny i Urugwaju. Według indiańskiej legendy, wojowniczka Anahí przemieniła się w nią po śmierci w płomieniach, dlatego kwiaty mają kolor ognia. Od czerwca do października ciemnoczerwone kwiaty otwierają się na końcach gałęzi w wyprostowanych gronach o długości 30 do 40 cm. Każdy kwiat mierzy od 4 do 5 cm i przypomina kształtem zarozumialec lub mały płomień. Są pełne słodkiego nektaru, dlatego w ich ojczyźnie są zapylane przez kolibry.

Liście są trójlistkowe, skórzaste i niebieskozielone, każdy liść mierzy od 6 do 15 cm. Gałązki i ogonki liściowe zdobią ostre kolce, dlatego należy nosić rękawice podczas pracy. Kora jest ciemna, głęboko bruzdowana i korkowata z wiekiem. Różyczka jest rośliną strączkową. Na jej korzeniach żyją bakterie, które wiążą azot z powietrza, dzięki czemu rośnie nawet na uboższych glebach. Po kwitnieniu tworzą się długie, brązowe strąki z błyszczącymi, czerwonobrązowymi nasionami. W ogrodzie wyróżnia się jako roślina pojedyncza na tarasie, przy basenie lub na egzotycznej rabacie. Świetnie sprawdza się również w dużym pojemniku na słonecznym balkonie. Zdjęcie poglądowe.

Siedlisko i gleba:

Różyczka potrzebuje pełnego słońca i ciepłego miejsca, osłoniętego od silnych wiatrów. Gleba powinna być głęboka, bogata w próchnicę, przepuszczalna i lekko kwaśna do obojętnej. Dobrze znosi wilgotne podłoże, ale stojąca woda zimą jest szkodliwa dla korzeni.

Zastosowanie i lokalizacja:

Najlepiej rośnie w przestronnym pojemniku na tarasie, balkonie lub patio, skąd można ją łatwo przenieść do osłony na zimę. W cieplejszych rejonach można ją posadzić w otwartym gruncie w osłoniętym miejscu i dobrze okryć na zimę. Nadaje się do zimowania w chłodnym miejscu w szklarni i oranżerii. Nie nadaje się do stałej uprawy w mieszkaniu, ponieważ potrzebuje odpoczynku zimowego i dużej ilości światła.

Sadzenie:

Posadź roślinę wiosną, po ustąpieniu przymrozków. Wsyp do pojemnika warstwę keramzytu, a następnie mieszankę podłoża ogrodowego, kompostu i piasku. Pojemnik powinien mieć pojemność co najmniej 30 litrów i duże otwory drenażowe. Młode rośliny przesadzaj każdej wiosny, a starsze co 2-3 lata.

Opatrunek:

Podlewaj Erythrina crista-galli obficie i regularnie latem, aby podłoże było lekko wilgotne. Od jesieni stopniowo zmniejszaj ilość wody. Zimą, podczas mroźnych zimowisk, podlewaj tylko tyle, aby zapobiec wysychaniu korzeni.

Wilgotność:

Krzew toleruje normalną wilgotność na tarasie i w ogrodzie. Zraszanie nie jest konieczne. Zimą pomocne jest częste wietrzenie, co zapobiega powstawaniu pleśni.

Nawożenie:

Od kwietnia do sierpnia nawozić raz na 2 tygodnie płynnym nawozem do roślin kwitnących. Odpowiedni będzie nawóz o niższej zawartości azotu, a wyższej fosforu i potasu. Zbyt duża ilość azotu sprzyja wzrostowi liści kosztem kwiatów. Od września zaprzestać nawożenia, aby umożliwić drewnu dojrzenie.

Temperatura:

Różyczka najlepiej rośnie latem w temperaturze 20–30°C. Zimą preferuje chłodne miejsce o temperaturze 5–10°C. Do zimowania w ciemności wystarczająca jest temperatura 3–8°C.

Cięcie i konserwacja:

Kwiaty rozwijają się na nowych pędach, dlatego krzew jest przycinany co roku. Po kwitnieniu lub wiosną należy skrócić wszystkie pędy do 2-3 pąków nad starym drewnem. Usuwamy również suche i uszkodzone gałęzie. Podczas pracy należy nosić grube rękawice ze względu na kolce.

Zimowanie i mrozoodporność:

Część nadziemna przemarza podczas pierwszych przymrozków. Część podziemna i pień wytrzymują krótkotrwały spadek temperatury do -10°C, jeśli gleba zostanie pokryta grubą warstwą ściółki. Przed pierwszymi przymrozkami rośliny w pojemniku należy przenieść do pomieszczenia, piwnicy lub garażu, w którym nie będzie mrozu. Zaczną ponownie rosnąć wiosną po pierwszym podlaniu. Młode pędy należy chronić przed późnymi przymrozkami.

Wysokość, wzrost i spadek:

Drzewo w naturze dorasta do wysokości od 5 do 8 m. W pojemniku utrzymuje się je na wysokości od 1,5 do 3 m, a po corocznym przycinaniu pozostaje jeszcze niższe. Rośnie szybko i w ciągu jednego sezonu wytwarza pędy o długości od 1 do 2 m. Jesienią liście opadają, nawet jeśli roślina zimuje w jasnym i chłodnym miejscu. Wiosną wypuszcza pędy z pąków na starym drewnie lub z podstawy pnia.

Zapylanie i owoce:

Kwiaty są zapylane przez kolibry i owady. Roślina owocuje również pojedynczo, ale w naszych warunkach strąki rzadko się tworzą. Owocem jest ciemny strąk o długości 10–20 cm, w środku którego znajdują się błyszczące, czerwonobrązowe nasiona. Ani owoce, ani nasiona nie są jadalne. Nasiona zawierają substancje trujące.

Reprodukcja:

Różyczkę rozmnaża się z nasion, które mają bardzo twardą łupinę. Przed siewem należy lekko naruszyć łupinę i namoczyć nasiona w ciepłej wodzie przez 24 godziny. Wysiewa się je wiosną do lekkiego podłoża w temperaturze 22–28°C. Kiełkują w ciągu 1–3 tygodni. Można je również rozmnażać przez sadzonki półzdrewniałe latem lub zdrewniałe wiosną. Sadzonki ukorzeniają się w piasku z torfem w ciepłym miejscu.

Szkodniki i choroby:

Krzew może być atakowany przez przędziorki, mszyce i mączliki, szczególnie w suchych i ciepłych rejonach zimowania. Ślimaki lubią odwiedzać młode pędy. Najlepszym sposobem zapobiegania jest wietrzenie i regularna kontrola liści. Przelanie rośliny zimą grozi gniciem korzeni.

Stosując się do tych wskazówek, otrzymasz zdrową i obficie kwitnącą roślinę, która będzie zdobić Twój taras lub ogród ognistoczerwonymi kwiatami od lata do jesieni.