Koelreuteria paniculata - Drzewo latarniowe

Koelreuteria paniculata – nawłoć wiechowata, znana również jako złoty deszcz lub drzewo latarniowe, to drzewo liściaste pochodzące z Azji Wschodniej. Pochodzi z Chin, Korei i Japonii, gdzie rośnie na słonecznych zboczach i na skrajach lasów. Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego botanika Josepha Koelreutera, jednego z pierwszych badaczy zapylania roślin. W lipcu i sierpniu, kiedy większość drzew już przekwitła, korona drzewa pokryta jest wyprostowanymi wiechami drobnych, złocistożółtych kwiatów. Każda wiecha ma od 30 do 40 cm długości i jest gęsto oblegana przez pszczoły i trzmiele. Opadające płatki tworzą pod drzewem złoty dywan.

Po kwitnieniu tworzą się papierowe torebki w kształcie lampionów. Początkowo są jasnozielone, jesienią różowo-brązowe. Pozostają na drzewie aż do zimy. Wewnątrz znajdują się okrągłe, czarne nasiona, z których w Chinach i Japonii robiono paciorki do modlitw buddyjskich. W Chinach z kwiatów pozyskiwano żółty barwnik, który był również stosowany w medycynie tradycyjnej do leczenia oczu. Liście są pierzaste, mają od 30 do 40 cm długości. Wiosną stają się czerwonawe, latem zielenieją, a jesienią żółkną. Drzewo jest doskonałym soliterem na trawnik, taras lub do ogrodu miejskiego, ponieważ dobrze znosi suszę, wapienne gleby i zanieczyszczone powietrze. Młode drzewka można uprawiać w donicy na tarasie przez kilka lat. Zdjęcie poglądowe.

Siedlisko i gleba:

Switel potrzebuje pełnego słońca i miejsca osłoniętego od silnych wiatrów. Gleba powinna być przepuszczalna, umiarkowanie żyzna i lekko kwaśna lub zasadowa. Drzewo toleruje również gleby wapienne i suche. Stale mokra gleba jest dla niego szkodliwa.

Zastosowanie i lokalizacja:

Najlepiej rośnie w otwartym terenie, gdzie jego szeroka korona będzie się wyróżniać. Na tarasie młode drzewko sprawdzi się jako roślina przenośna w dużym pojemniku o pojemności 40-60 litrów, ale tylko przez kilka lat. Do szklarni i ogrodu zimowego nadaje się jedynie do zimowania młodych sadzonek w niskich temperaturach. Nie nadaje się do stałej uprawy w mieszkaniu, ponieważ potrzebuje spoczynku zimowego i dużej ilości światła.

Sadzenie:

Młode drzewka sadzimy wiosną w dołku dwa razy szerszym od bryły korzeniowej. Wymieszajmy z glebą kompost i odrobinę piasku. Po posadzeniu podlejmy roślinę i rozłóżmy ściółkę wokół pnia. Drzewo potrzebuje dużo miejsca, ponieważ korona osiąga szerokość 6-8 m.

Opatrunek:

Podlewaj regularnie przez pierwsze 2 lata po posadzeniu, aby zapewnić drzewu dobre ukorzenienie. Dojrzałe drzewa są odporne na długotrwałą suszę. Podlewaj częściej w pojemnikach, ponieważ podłoże szybko wysycha. Zimą prawie pomijaj podlewanie.

Wilgotność:

Svitel dobrze znosi suche powietrze i gorące lata. Nie wymaga podlewania. Preferuje otwarte i przewiewne stanowiska.

Nawożenie:

Wiosną dodaj do korzeni dojrzały kompost lub nawóz uniwersalny. Drugą dawkę możesz podać wczesnym latem. Od lipca zaprzestań nawożenia, aby gałęzie dojrzały przed zimą. Zbyt duża ilość azotu sprzyja wzrostowi, ale hamuje kwitnienie.

Temperatura:

Drzewo najlepiej rośnie w ciepłe lata, w temperaturze 20-30°C. Klimat środkowoeuropejski idealnie mu odpowiada. Do obfitego kwitnienia potrzebuje słonecznego i ciepłego lata.

Cięcie i konserwacja:

Drewno samo w sobie tworzy ładną koronę i praktycznie nie wymaga przycinania. Pod koniec zimy należy usunąć suche, połamane lub krzyżujące się gałęzie. Młode drzewa można delikatnie formować, aby uzyskać prosty pień. Nie zaleca się nadmiernego skracania gałęzi.

Zimowanie i mrozoodporność:

Svitli latifolia wytrzymuje mrozy do -25°C. Młode drzewka należy chronić ściółką wokół pnia przez pierwsze 2 zimy. Rośliny w doniczce należy ustawić przy południowej ścianie domu i owinąć doniczkę jutą. Można je również przenieść do chłodnego garażu, w którym panuje temperatura od 0 do 5°C.

Wysokość, wzrost i spadek:

Drzewo dorasta do wysokości 8-12 m i szerokości 6-8 m. Rośnie umiarkowanie szybko, a w młodości jeszcze szybciej. W pojemniku dorasta do 2-3 m. Jesienią liście żółkną i opadają. Na nagich gałęziach pozostają ozdobne torebki nasienne.

Zapylanie i owoce:

Kwiaty są zapylane przez pszczoły i trzmiele. Drzewo owocuje również pojedynczo. Owocem jest papierowa torebka o długości 3-5 cm z trzema klapkami. Wewnątrz dojrzewają 3-6 czarnych, okrągłych nasion o średnicy 6-8 mm. Owoce nie są przeznaczone do spożycia i pełnią jedynie funkcję dekoracyjną. Nasiona mogą kiełkować samoistnie w odpowiednich miejscach.

Reprodukcja:

Svitele rozmnaża się z nasion o twardej łupinie. Przed siewem należy je namoczyć w ciepłej wodzie lub lekko naruszyć łupinę. Wysiewa się je na zewnątrz jesienią, wiosną w chłodne dni, aż do zimowej stratyfikacji. Można je również rozmnażać przez sadzonki korzeniowe zimą i wczesną wiosną.

Szkodniki i choroby:

Drewno jest trwałe i odporne na szkodniki. Czasami osiadają na nim mszyce lub pluskwy. Pod wpływem wilgoci system korzeniowy może gnić. Najlepszym sposobem zapobiegania jest przepuszczalna gleba i słoneczne stanowisko.

Stosując się do tych wskazówek, uzyskasz zdrowe i niewymagające drzewo, które latem będzie ozdabiać ogród złotymi wiechami kwiatów, a jesienią będzie zachwycać efektownymi lampionami owoców.