Maackia amurensis - drzewo amurskie

Maackia amurensis – Maackia amurensis, znana również jako drzewo amurskie lub maakia amurska, to drzewo liściaste pochodzące z Dalekiego Wschodu. Pochodzi z dorzecza rzeki Amur w Rosji, północno-wschodnich Chinach i Korei, gdzie rośnie w lasach liściastych i na brzegach rzek. Jej łacińska nazwa pochodzi od nazwiska rosyjskiego przyrodnika Richarda Maacka, który badał region Amuru w XIX wieku. W lipcu i sierpniu, gdy większość drzew już zakwitła, korona drzewa pokrywa się wyprostowanymi gronami kremowobiałych kwiatów. Każdy kwiatostan ma od 10 do 15 cm długości, pachnie miodem i jest gęsto odwiedzany przez pszczoły. Drzewo jest rośliną strączkową, więc jego korzenie zawierają bakterie brodawkowe, które wzbogacają glebę w azot.

Maakia ma rozłożystą koronę i pierzaste liście o długości 20–30 cm. Młode liście są srebrzysto-owłosione i rozwijają się późną wiosną, dlatego nie należy przedwcześnie usuwać drzewa. Jesienią liście opadają bez zauważalnego przebarwienia, często nadal zielone. Największą ozdobą jest kora. U młodych drzew jest błyszcząca, bursztynowobrązowa i łuszczy się cienkimi paskami, które w słońcu lśnią niczym miedź. Twarde, ciemne drewno było wykorzystywane w Japonii i Korei do produkcji mebli i drobnych przedmiotów. Drzewo nadaje się jako soliter na trawniku, przy tarasie, w ogrodzie przed domem lub w ogrodzie miejskim, ponieważ jest odporne na mróz i zanieczyszczone powietrze. Zdjęcie poglądowe.

Siedlisko i gleba:

Maakia potrzebuje pełnego słońca lub lekkiego półcienia oraz miejsca osłoniętego od silnych wiatrów. Gleba powinna być przepuszczalna, umiarkowanie żyzna i lekko kwaśna do obojętnej. Drzewo radzi sobie również z glebami uboższymi i piaszczystymi, ponieważ produkuje własny azot. Stale mokra gleba jest dla niego szkodliwa.

Zastosowanie i lokalizacja:

Najlepiej rośnie w otwartym terenie, gdzie jej korona i kora będą w pełni widoczne. Na tarasie młode drzewko posłuży przez kilka lat jako roślina przenośna w dużym pojemniku o pojemności 40-60 litrów. Nadaje się jedynie do szklarni i ogrodu zimowego, gdzie młode sadzonki zimują w niskich temperaturach. Nie nadaje się do stałej uprawy w mieszkaniu, ponieważ potrzebuje zimowego spokoju i dużej ilości światła.

Sadzenie:

Młode drzewka sadzimy wiosną lub jesienią w dołku dwa razy szerszym niż bryła korzeniowa. Dla lepszego drenażu dosypujemy do gleby trochę kompostu i piasku. Po posadzeniu podlewamy roślinę i rozsypujemy warstwę ściółki wokół pnia. Drzewo potrzebuje dużo miejsca, ponieważ jego korona może osiągnąć szerokość od 6 do 8 metrów.

Opatrunek:

Podlewaj regularnie przez pierwsze 2 lata po posadzeniu, aby zapewnić drzewu dobre ukorzenienie. Dojrzałe drzewa są odporne na długotrwałą suszę. Podlewaj częściej w pojemnikach, ponieważ podłoże szybko wysycha. Zimą prawie pomijaj podlewanie.

Wilgotność:

Maakia dobrze znosi normalną wilgotność w naszych ogrodach. Nie wymaga podlewania. Preferuje stanowiska przewiewne i otwarte.

Nawożenie:

Drzewo ma niskie zapotrzebowanie na składniki odżywcze. Wiosną wystarczy dodać do korzeni trochę dojrzałego kompostu. Nie należy stosować nawozów azotowych, ponieważ drzewo samo produkuje azot. Nie należy nawozić od lipca, aby gałęzie dojrzały przed zimą.

Temperatura:

Drzewo dobrze rośnie w ciepłe lata i mroźne zimy. Najlepiej rośnie w temperaturze od 15 do 28°C. Klimat środkowoeuropejski idealnie mu odpowiada.

Cięcie i konserwacja:

Drzewo praktycznie nie wymaga przycinania. Pod koniec zimy należy usuwać tylko suche, połamane lub krzyżujące się gałęzie. Młode drzewa można łatwo formować, aby miały prosty pień. Można usunąć dolne gałęzie, jeśli chcesz wyeksponować błyszczącą korę.

Zimowanie i mrozoodporność:

Maakia amurska wytrzymuje mrozy do -30°C. Jest zatem jednym z najodporniejszych drzew ozdobnych. Młode drzewka należy ustawić w doniczkach przy południowej ścianie domu i owinąć doniczkę jutą lub słomą. Można je również przenieść do chłodnego garażu, w którym panuje temperatura od 0 do 5°C.

Wysokość, wzrost i spadek:

Drzewo dorasta do wysokości 8-12 m i szerokości 6-8 m. Rośnie powoli lub umiarkowanie. W pojemniku osiąga wysokość od 1,5 do 2,5 m. Jesienią liście opadają, a na nagich gałęziach pozostaje widoczna dekoracyjna kora.

Zapylanie i owoce:

Kwiaty są zapylane przez pszczoły i trzmiele. Drzewo owocuje również pojedynczo. Owocem jest płaski strąk o długości 3-7 cm, który pozostaje na drzewie do zimy. Wewnątrz znajduje się od 1 do 5 małych, brązowych nasion. Owoce nie są jadalne i pełnią jedynie funkcję dekoracyjną.

Reprodukcja:

Drzewo rozmnaża się z nasion, które mają twardą skorupkę. Przed siewem należy je namoczyć w gorącej wodzie lub lekko rozłupać skorupkę. Wysiewa się je wiosną do lekkiego podłoża w temperaturze 20-25°C. Można je również rozmnażać przez sadzonki korzeniowe zimą i wczesną wiosną lub przez sadzonki letnie, stosując ukorzeniacz.

Szkodniki i choroby:

Drzewo jest bardzo odporne. Nie jest narażone na poważne szkodniki ani choroby. Mszyce sporadycznie pojawiają się na młodych liściach. System korzeniowy może gnić w przypadku podmoknięcia. Najlepszym sposobem zapobiegania jest przepuszczalna gleba i słoneczne stanowisko.

Stosując się do tych wskazówek, uzyskasz zdrowe i niewymagające drzewo, które latem będzie zdobić ogród pachnącymi, białymi gronami kwiatów i przez cały rok będzie zachwycać błyszczącą korą.