Moringa drouhardii - Moringa Drouhardova - Madagascar tree

Moringa Drouhardova to wyjątkowo dekoracyjny sukulent o drzewiastym pokroju, z wyraźnie napęczniałym, butelkowatym pniem, przypominającym miniaturowy baobab. Gładka, srebrzystoszara do białawej kora skrywa wypełnione wodą tkanki, które tworzą rzeźbiarską podstawę całej rośliny. W górnej części pień rozgałęzia się w rzadką koronę złożoną z drobnych, pierzastych liści. Ze względu na swój egzotyczny wygląd, jest bardzo popularna wśród kolekcjonerów roślin z ogonkami liściowymi i w pomieszczeniach pełni funkcję żywej rzeźby. Uprawiana jest jako roślina doniczkowa i przenośna, która doceni ekspozycję na zewnątrz, w pełnym słońcu latem.

Gatunek ten pochodzi z południowego i południowo-zachodniego Madagaskaru, gdzie rośnie w suchych, ciernistych lasach i zaroślach. Należy do rodziny moringowatych (Moringaceae) i jest bliskim krewnym znanej Moringi olejodajnej (Moringa oleifera). W swoim naturalnym środowisku dorasta do około 10 metrów wysokości, a jej pień jest zazwyczaj bardzo masywny u podstawy, ale w uprawie pozostaje znacznie mniejszy. Woda zgromadzona w tkankach pomaga jej przetrwać długie okresy suszy. W okresach chłodu i suszy naturalnie zrzuca liście i przechodzi w fazę spoczynku. Roślina często przybiera kształt bonsai lub jest uprawiana jako samotny caudex. Dorosłe okazy mogą kwitnąć pachnącymi, kremowobiałymi kwiatami. Zdjęcie ilustracyjne.

Światło i lokalizacja:

Wymaga pełnego słońca i dużej ilości ciepła. Umieść ją w pomieszczeniu, w pobliżu najjaśniejszego okna wychodzącego na południe, a latem, gdy stopniowo stwardnieje, przenieś ją w słoneczne, osłonięte miejsce na zewnątrz. W przypadku braku światła ma tendencję do wyciągania się, a pień przestaje się zagęszczać.

Gleba:

Potrzebuje bardzo przepuszczalnego, mineralnego podłoża, takiego jak mieszanka ziemi do kaktusów z pumeksem, perlitem lub drobnym żwirem. Ważny jest dobry drenaż, ponieważ pień i korzenie łatwo gniją.

Sadzenie:

Użyj głębszego pojemnika z otworami drenażowymi, ponieważ roślina rozwija głębszy korzeń palowy. Wybierz doniczkę nieznacznie większą od bryły korzeniowej. Roślinę można wyhodować z nasion, które szybko kiełkują, a młode rośliny dobrze rosną.

Podlewanie i wilgotność:

Latem podlewaj obficie, ale dopiero gdy podłoże całkowicie przeschnie. Stopniowo ograniczaj podlewanie przed rozpoczęciem okresu spoczynku, a po opadnięciu liści podlewaj minimalnie lub wcale. Nie toleruje stojącej wody. Wysoka wilgotność powietrza nie jest konieczna.

Nawożenie:

W okresie intensywnego wzrostu, od wiosny do późnego lata, nawozić co 2 do 4 tygodni słabym nawozem do kaktusów i sukulentów. Nie nawozić jesienią i zimą.

Przesadzanie, przycinanie i pielęgnacja:

Przesadzaj wiosną, gdy roślina zaczyna się formować, mniej więcej co 2-3 lata. Obchodź się ostrożnie z korzeniami. Przycinanie nie jest konieczne, ale można je wykorzystać do nadania kształtu koronie lub gałęziom. Usuń wszelkie martwe części.

Reprodukcja:

Najpewniejszą metodą rozmnażania jest wysiew nasion, które należy wysiewać na świeżo w ciepłym, lekko wilgotnym i przepuszczalnym podłożu. Młode rośliny szybko się rozrastają. Sadzonki są rzadsze i mniej niezawodne.

Zimowanie i mrozoodporność:

Nie toleruje mrozu. Na zimę należy przenieść ją do jasnego pomieszczenia o temperaturze około 10-15°C, co najmniej powyżej 8°C. Zimą liście często opadają, roślina przechodzi wtedy okres spoczynku i powinna być prawie lub całkowicie sucha. Nie należy wystawiać jej na zewnątrz, gdy temperatura w nocy spadnie poniżej 10°C.

Wysokość, wzrost i spadek:

Jest to roślina liściasta, zrzucająca liście w okresie spoczynku. W pojemnikach dorasta zazwyczaj do 50–100 cm, ale przy odpowiedniej pielęgnacji może urosnąć wyżej. W roślinności rośnie stosunkowo szybko, a pień stopniowo się zagęszcza.

Przy odpowiednim, lekkim, przepuszczalnym podłożu i umiarkowanym podlewaniu, Moringa drouhardii przez wiele lat będzie stanowić dekoracyjny element Twojego słonecznego wnętrza i letniego tarasu.